Η Rocio Montoya είναι μια Ισπανίδα καλλιτέχνιδα που κόβει φωτογραφίες σε κομμάτια και τις ξαναστήνει με φύλλα, λουλούδια και ζωγραφισμένο χαρτί, ώσπου να μη φαίνεται πού τελειώνει το σώμα και πού αρχίζει ο κήπος. Δουλεύει σε ένα ατελιέ στο εξοχικό της σπίτι, στα περίχωρα της Μαδρίτης· ξεκινά τη μέρα με καφέ και τις πρωινές της σελίδες και δουλεύει μέχρι να χαθεί το φως. Τη ρωτήσαμε από πού έρχονται οι εικόνες της, πώς φτιάχνονται και πού ταιριάζουν στο σπίτι. Οι απαντήσεις είναι δικές της.
Ποια είναι η Rocio Montoya;
Η πρώτη της αγάπη στην τέχνη ήταν η φωτογραφία, και την πήρε από τον πατέρα της. «Ο πατέρας μου μού χάρισε την πρώτη μου αναλογική φωτογραφική μηχανή όταν ήμουν 16, και η φωτογραφία ήταν ο πρώτος μου έρωτας με την καλλιτεχνική δημιουργία.» Ήταν ζωγράφος και εικαστικός στο επάγγελμα, και εξακολουθεί να είναι ο πρώτος άνθρωπος που αναφέρει: «μου ενέπνευσε την αγάπη για την τέχνη και την ανάγκη να δημιουργώ.»
Ζωγράφιζε και έγραφε από μικρή, και το πήρε στα σοβαρά στην εφηβεία. Από τότε δουλεύει με φωτογραφία, αναλογικό και ψηφιακό κολάζ, εικονογράφηση και ζωγραφική — κάποιες μέρες σε παραγγελίες για εκδότες και brands, κάποιες άλλες στα δικά της έργα. «Ζω στα περίχωρα της Μαδρίτης, στην Ισπανία. Δουλεύω στο εξοχικό μου σπίτι, σε ένα ατελιέ στημένο για την καλλιτεχνική μου δουλειά. Είναι ένα πολύ ήσυχο μέρος, περιτριγυρισμένο από ενδιαφέροντα ερεθίσματα της φύσης.»
Πώς μοιάζει η τέχνη της;
Η δική της περιγραφή είναι μόλις τρεις λέξεις: «ποιητικός παραστατικός σουρεαλισμός». Στην πράξη είναι ένα φωτογραφημένο σώμα — ένα χέρι, ένα ζευγάρι παλάμες, ένα πρόσωπο — που το διακόπτει κάτι που φυτρώνει: φύλλα, πέταλα, φτερά, ορυκτά, ένα τοπίο σκισμένο από ένα παλιό βιβλίο.
«Στα κολάζ μου, εκτός από την προσωπική μου φωτογραφία ως βάση, μου αρέσει να ενσωματώνω εικονογραφημένα εικαστικά στοιχεία, αποκόμματα και ακουαρέλες· δεν βάζω όρια στον εαυτό μου, ανάλογα με την έμπνευσή μου.» Το αποτέλεσμα είναι ήρεμο, όχι φωνακλάδικο. Τα χρώματα είναι απαλά, οι άκρες του χαρτιού φαίνονται, και το μάτι επιστρέφει ξανά και ξανά στη ραφή ανάμεσα στο δέρμα και το φυτό.
Σώμα και βοτανική
Spring landscapeRocio Montoya
The color of fresh rosesRocio Montoya
HypnopompicRocio Montoya
Duermen los volátilesRocio Montoya
Από πού να ξεκινήσετε: Τα Spring landscape και The color of fresh roses δένουν υπέροχα ως ζευγάρι. Δείτε όλες τις αφίσες της Rocio Montoya →
Από πού έρχεται η έμπνευση;
«Πάντα είχα μια σχεδόν εμμονική τάση να χρησιμοποιώ στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος στα πορτρέτα μου», λέει. «Πιστεύω ότι το ανθρώπινο σώμα ως καλλιτεχνικό σύμβολο — για μένα ειδικά το γυναικείο σώμα — είναι μια ανεξάντλητη πηγή ομορφιάς: πολύπλευρο, μυστηριώδες και απολύτως υπέροχο.» Έχει φωτογραφίσει πολλές γυναίκες από τότε που ξεκίνησε, «και η καθεμία κρύβει ένα διαφορετικό μυστικό και μια διαφορετική γοητεία. Οπότε υποθέτω ότι η μεγαλύτερη πηγή έμπνευσης για μένα είναι η συνέργεια ανάμεσα στο σώμα και τη φύση.»
Τα υπόλοιπα στη λίστα είναι καθημερινά: «το φως, τα χρώματα, η μουσική, οι βόλτες στον Βοτανικό Κήπο, οι γυναίκες της ζωής μου, οι πίνακες του πατέρα μου και, γενικά, κάθε στιγμή σε επαφή με τη φύση.» Και από κάτω υπάρχει κάτι που θέλει να πει. «Για μένα, η φύση είναι η πηγή της ζωής, και τα έργα μου είναι ένας μικρός φόρος τιμής, μια κοινωνία — για να συνειδητοποιήσουμε πόσο σημαντικό είναι να τη σεβόμαστε και να τη φροντίζουμε. Υποθέτω ότι αυτό θα ήθελα να εμπνεύσω: αγάπη για το ουσιώδες.»
Οι δικοί της ήρωες: ο καλλιτέχνης του κολάζ Ashkan Honarvar, «ο πρώτος που έβαλε κολάζ στις φωτογραφίες μου», που με τη δουλειά του την έκανε να ερωτευτεί το μέσο — και οι ζωγράφοι Georgia O’Keeffe και Hilma af Klint, τις οποίες αποκαλεί εμμονή της.
Η ιστορία πίσω από το Letargo
Τα Letargo I και II ξεκίνησαν από ένα απόγευμα με μια φίλη. «Δημιούργησα αυτά τα έργα με τη φίλη μου την Cristina. Ήταν χορεύτρια και περνούσαμε πολύ χρόνο μαζί εκείνη την εποχή. Για πολλά χρόνια ήταν η αγαπημένη μου μούσα. Μια μέρα μπήκαμε στο ατελιέ του σπιτιού μου και αρχίσαμε να τραβάμε φωτογραφίες. Πόζαρε και κινούνταν με φυσικότητα χωρίς να πω λέξη, και από εκείνη τη φωτογράφιση βγήκαν πολλές απίστευτες φωτογραφίες που αργότερα με ενέπνευσαν να φτιάξω αυτά τα κολάζ.»
Η λέξη τής έδωσε τα υπόλοιπα. «Ήθελα να αποτυπώσω την έννοια του λήθαργου — εκείνη την κατάσταση βαθιάς νύστας λίγο πριν από τον ύπνο ή τη χειμερία νάρκη — ενώνοντας το δέρμα με φυτικές υφές, λουλούδια και βοτανικές εικονογραφήσεις που μοιάζουν να καταβροχθίζουν διακριτικά τα περιγράμματα του σώματος. Είναι σαν η φύση να διεκδικεί το σώμα σε μια ονειρική διάσταση, να το αναμειγνύει με το περιβάλλον σε μια άσκηση σωματικού καμουφλάζ.»
Πώς φτιάχνονται τα κολάζ;
Πρωινός τύπος, με τελετουργίες. «Μου αρέσει να πίνω έναν καφέ με το που ξυπνάω, ενώ γράφω τις πρωινές μου σελίδες, μετά να κάνω μια βόλτα με τον σκύλο μου, να πάρω πρωινό και να ξεκινήσω δουλειά.» Έπειτα δουλεύει μέχρι να μη μείνει φυσικό φως στο ατελιέ, με ακουστικά βιβλία ή μουσική.
Και η ίδια η κατασκευή δεν έχει καμία σχέση με το ονειρικό αποτέλεσμα. «Παρότι το αναλογικό κολάζ μπορεί απ’ έξω να φαίνεται χαοτική ή τυχαία τεχνική όπου όλα επιτρέπονται, η δική μου διαδικασία είναι το εντελώς αντίθετο. Τα έργα μου είναι σχολαστικά μετρημένα· κάνω αμέτρητα προσχέδια, δοκιμές χρώματος και στεγνές συνθέσεις πριν βάλω έστω και μία σταγόνα κόλλας στο χαρτί.»
«Είναι σαν η φύση να διεκδικεί το σώμα σε μια ονειρική διάσταση.»
Τι πρέπει να νιώσετε μπροστά σε ένα έργο της;
Σε αυτό είναι χαλαρή. «Ο καθένας είναι διαφορετικός, και είναι εντάξει να συνυπάρχουν διαφορετικά συναισθήματα ανάλογα με το ποιος κοιτάζει. Γενικά όμως, για μένα, θα ήταν υπέροχο αν τα έργα λειτουργούσαν σαν μια μικρή ενεργειακή πύλη προς μια διάσταση ενδοσκόπησης.»
Πού δείχνουν καλύτερα οι αφίσες της;
«Γενικά μου αρέσουν οι μινιμαλιστικοί, ευάεροι χώροι», λέει. «Το να διαλέγω προσεκτικά λίγα έργα με χαλαρώνει περισσότερο από έναν τοίχο γεμάτο.» Κρεμάστε λοιπόν λιγότερα και αφήστε τους χώρο.
Το ιδανικό της σημείο: «κάπου με φυσικό φως, ανάμεσα σε κάτι φυσικό — ένα μεγάλο φυτό, λίγα λουλούδια ή ακόμα και μια στοίβα βιβλία.» Ένα υπνοδωμάτιο, μια γωνιά ανάγνωσης ή ένας ήσυχος διάδρομος κάνουν περισσότερα για αυτά τα έργα από έναν πολυάσχολο τοίχο σαλονιού.
Ένα ζευγάρι, κι ένα έργο μόνο του
Η συμβουλή μας: Τα Letargo I και Letargo II σε δρύινες κορνίζες 70×100, το ένα δίπλα στο άλλο με μια παλάμη απόσταση. Δείτε τη συλλογή →
Για δύο ή τρία μαζί, τα πρότυπα για τοίχο γκαλερί μας σας δίνουν τις ακριβείς διαστάσεις, και οι δρύινες και μαύρες κορνίζες μας ταιριάζουν ακριβώς στις αφίσες.
Κάτι που ίσως δεν ξέρετε
«Κάτι που ίσως δεν ξέρει ο κόσμος για μένα είναι ότι η διαδικασία μου είναι το εντελώς αντίθετο του χαοτικού. Υποθέτω ότι αυτό είναι αναπόφευκτη αντανάκλαση της προσωπικότητάς μου: είμαι λάτρης της τάξης και της καθαριότητας. Μπορώ να δημιουργήσω αυτό το ποιητικό και οργανικό χάος στα έργα μου μόνο αν έχω απόλυτο έλεγχο του χώρου όπου δουλεύω.»
Αυτή την περίοδο προχωρά και πάλι παρακάτω: «Έχω πάει τα παραστατικά μου κολάζ σε ένα εντελώς εικαστικό επίπεδο, και τώρα ερευνώ πώς να δημιουργώ κολάζ χωρίς φωτογραφία.»
Η συλλογή
Όλες οι αφίσες της Rocio Montoya, από A4 έως 100×140 cm
Τυπωμένες για να ταιριάζουν ακριβώς στις κορνίζες μας — σε δρυ, μαύρο ή χρώμα.
Αγοράστε Rocio MontoyaΑκολουθήστε τη Rocio στο Instagram ως @rocio_montoya και δείτε περισσότερη δουλειά της στο rociomontoya.com.
